çaycuma akşamları ve o tanıdık yalnızlık

gün boyu koşturmaca, çarşı pazar, eş dost muhabbeti... herkes bir yerlere yetişiyor gibi. ama akşam olunca, dükkanlar kapanıp ışıklar yanınca, bi garip his çöküyor üstüme. filyos'tan esen rüzgar bile bi farklı uğultuyla geliyor pencereden. sanki herkes kendi evine çekilmiş, kendi derdine. ben de öyle, elimde çay, pencereden dışarı bakıyorum. çaycuma...

Sen ne diyon abla gece gece